سابکا
قرن حاضر که به عصر اطلاعات معروف شده است، پدیده‌هایی را به همراه آورده است که ضمن نوظهور و ناشناخته بودن، موجب تحول اساسی در مراودات تجاری و اقتصادی کشورها شده است .
تجارت الکترونیک از جمله مهم‌ترین این پدیده‌هاست که الزاماتی را هم به همراه دارد. عمده‌ترین این الزامات بانکداری الکترونیک و در کنار آن بیمه الکترونیک است که البته کم‌تر به آن پرداخت شده است .
بیمه الکترونیکی (E-Insurance) در یک تعریف کلی، به فراهم ساختن امکان دسترسی مشتریان به خدمات بیمه‌ای با استفاده از واسطه‌های ایمن و بدون حضور فیزیکی اطلاق می‌شود. بنابر تعریف دیگر، بیمه الکترونیک به ارایه و مبادله محصولات و خدمات بیمه‌ای با بهای اندک از طریق کانال‌های الکترونیکی گفته می‌شود .
بیمه الکترونیکی دو مزیت اصلی دارد؛ نخست این‌که علاوه بر کاهش دادن هزینه‌های اداری و مدیریتی (داخلی)، از طریق مکانیزه شدن مراحل کار باعث می‌شود تا نوعی ارتباط شبکه‌ای بین واحدهای شرکت‌ها به وجود آمده و اطلاعات مدیریتی ارتقا پیدا کند. مزیت دوم آن نیز کاهش کارمزد پرداختی به واسطه‌ها است چرا که بیمه‌نامه به طور مستقیم به مشتریان فروخته می‌شود و برای خریداران هزینه کم‌تری خواهد داشت. ضمن این‌که صرفه‌جویی در هزینه‌ها، این امکان را به وجود می‌آورد که مبلغ صرفه‌جویی شده در بازار رقابتی صرف مشتریان شود و آن‌ها فرصت یابند تا بیمه‌‌نامه‌ها یا خدمات بیش‌تری را به دست آورند . لذا با ایجاد بستری مناسب جهت بهره برداری و استقرار بیمه الکترونیک می توان در اصلاح الگوی مصرف قدمهای استواری را برداشت .

اصلاح الگو نه ‌تنها به معنای کم کردن مصرف بلکه دارای معنایی بلندتر از اینهاست‌. مصرف سوخت در کشور ما تقریبا 5 برابر سرانه جهانی آن است که این موضوع را می‌توان با تولید خودروهای کم‌مصرف تا حدی کاهش داد‌؛ اما آیا این راه‌حل پاسخگوی تناقض مصرف است یا تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان داخلی به این موضوع رغبتی دارند؟ حال به فرض، این را هم بپذیرند. آیا خودروهای تولید داخل در کمتر از 15 یا 20 سال آینده قابلیت تبدیل به خودروهای کم‌مصرف را دارند؟ بی‌شک در شرایط فعلی، استفاده از انرژی‌هایی سوخت‌های نوین مانند سوخت‌های هیدروژنی و امثال آن برای تولید و مصرف‌کننده داخلی چیزی بیش از یک شعار نیست، بعلاوه تمام این راهکارها هزینه‌های بسیار بالایی را برای هر دو طرف در بر دارد. یعنی هم تولیدکننده باید هزینه‌های بالای تولید خودروهای جدید را بپردازد و هم خریدار (اگر خریداری باشد) باید هزینه‌های تولیدکننده را جبران کند‌. با یک حساب سرانگشتی نیز می‌توان به این نتیجه رسید که اصلاح الگوی مصرف نیازمند تغییر اساسی در دیدگاه است‌ .

مصرف انرژی را باید طور دیگری مدیریت کرد. پس برای این کار ابتدا باید بررسی کنیم که چه عواملی باعث افزایش مصرف انرژی است‌. یکی از اصلی‌ترین عوامل در بالا رفتن سطح مصرف سوخت، ترددهای درون شهری و برون شهری خودروهاست، یعنی پدیده‌ای که آن را با نام سفرهای غیر ضروری درون شهری می‌شناسیم. این سفرها در حالت کلی به 4 دسته تقسیم می‌شوند. اول سفرهایی که برای رسیدن به محل کار و بازگشت از آن انجام می‌شود، دوم سفرهایی که برای انجام امور روزمره پس از رسیدن به محل کار انجام می‌شود، سوم سفرهایی است که برای جابه‌جایی بار و اشیا انجام می‌شود و چهارم سفرهایی است که به منظورهای دیگر انجام می‌شود که قسمت کوچکی از سفرهای درون شهری را تشکیل می‌دهند. دسته اول مشکل ترافیک صبح و عصرگاهی را ایجاد می‌کنند و دسته دوم نیز با سنگین کردن ترافیک، راه را برای انجام سفرهای دسته سوم ناهموار می‌کند. دسته چهارم هم نقش زیادی در ترافیک ندارد. به تمام اینها، بالا رفتن مصرف سوخت در ترافیک سنگین و اتلاف میلیون‌ها ساعت وقت شهروندان در ترافیک را اضافه کنید که مبلغی تقریبا غیرقابل محاسبه را بر دوش اقتصاد همه مردم تحمیل می‌کند که اگر بخواهیم باز هم مانند همیشه فقط در پی راه‌حل‌های تکراری باشیم نه نتیجه‌ای به دست خواهیم آورد و نه مشکلی واقعا حل خواهد شد .

برای اتخاذ یک راه‌حل دیگر باید رویکرد جدیدی در پیش گرفت و برای این کار لازم است ابزاری نو در اختیار گرفت. فناوری اطلاعات می‌تواند بهترین ابزار برای این کار باشد‌. با استفاده از این فناوری می‌توان صورت مساله ترافیک را پاک کرد، یعنی دیگر برای حل مساله ترافیک و اصلاح الگوی مصرف نیازی نخواهد بود تا به فکر حمل ونقل و تجمیع ترافیک یا ساختن راه‌های بیشتر برای مقاصد محدود بود‌یا دیگر نیازی نخواهد بود تا برای حل مشکل حمل و نقل برای تولید خودروهای مختلف میلیاردها دلار هزینه کنیم و باز هم میلیاردها تومان برای سوخت و نگهداری و بیمه آنها هزینه کنیم و بازهم میلیاردها تومان برای احداث خیابان و توسعه گذرگاه‌ها و امثال آن بپردازیم تا همین خودروها جایی برای عبور داشته باشند و پس از این همه هزینه کردن‌های تکراری، مشکلاتی داشته باشیم به نام ترافیک،‌ آلودگی و مصرف بی‌رویه سوخت‌. فناوری اطلاعات و ارتباطات به عنوان صنعتی سبز برای تقویت زیرساخت‌های توسعه پایدار و اصلاح و تنظیم سامانه‌های هدایت و کنترل نیازهای مختلف جامعه از جمله تقویت پایه‌های اقتصادی کشور می‌تواند به عنوان یکی از اصلی‌ترین گزینه‌ها مطرح باشد .

الگوی مصرف در حقیقت الگوی رفتار ماست، پس برای اصلاح الگوی مصرف نیاز است رفتارمان را تغییر دهیم و این تغییر رفتار را نیز براساس نیاز و دستاوردهای فناوری اطلاعات هدایت کنیم تا بتوانیم با آهنگ تغییرات جامعه نوین هماهنگ شویم‌ .
بانکداری مبتنی بر پیام کوتاه نیز یکی دیگر از مزایای فناوری اطلاعات و بانکداری الکترونیک است . بانکداری همراه یا همان بانکداری موبایل این امکان را می‌دهد که از هر کجا و تنها با داشتن یک تلفن همراه امور بانکی خود را تا حدود بسیاری انجام دهید‌ .
استفاده از تمام این مزایا در گروی داشتن چند چیز است 1) زیر ساخت 2) قانون و امکان اجرا 3)فرهنگ‌. موارد اول و دوم براساس چشم‌اندازهای هر کشوری برای آن تهیه و تعریف می‌شود که بر اساس سند چشم‌انداز 20 ساله و برنامه‌های توسعه برای افزایش بهره‌وری ملی (National Productivity) زیر ساخت‌ها و قوانین تا حدودی مهیا شده است، اما مهم‌تر از تمام اینها فرهنگ استفاده از این مزایاست که اگر نباشد هیچ گاه نه بیمه الکترونیک و شهر الکترونیک کاربردی خواهد داشت و نه سودی از این موج چهارم یعنی عصر اطلاعات نصیب کسی خواهد شد و همان طور که ذکر شد هیچ الگویی در مصرف ما تغییر نمی‌کند مگر این‌که فرهنگ مصرف را تغییر دهیم و به شیوه‌های نوین نزدیک‌تر شویم‌ .

این تغییر فرهنگ مصرف که رهبر انقلاب هم در نماز عید فطر سال گذشته و هم در نوروز امسال به آن تاکید داشتند باید همه‌گیر باشد و این همه‌گیر شدن، هم قانونگذار را شامل می‌شود و هم مجری قانون را‌ ..

امید اینکه با فرهنگ سازی مناسب در سطح جامعه ، علی الخصوص بخش های صف و ستادی صندوق بیمه راه را برای ادامه کار و تکمیل پروژه سابکا آماده ساخته تا انشاءا.. بتوانیم بیمه الکترونیک به معنی کلمه در صندوق بیمه داشته باشیم .

گروه رایانه صندوق بیمه محصولات کشاورزی

ادامه مطلب